همانطور که در مقاله‌های گذشته بررسی کردیم ، هدف از آموزش برنامه نویسی در دنیا ابتدا یادگیری تفکر محاسباتی است. دانشگاه MIT بهترین سن برای شروه برنامه نویسی را از 9 سال می‌داند. اما توضیه می‌کند از 5 سالگی کودکان را وارد برنامه نویسی کنیم اما چگونه : با بازی . بازی های برنامه نویسی بدون کامپیوتر یکی از بهترین روشهای یادگیری برای کودکان محسوب می‌شوند. چون اساس یادگیری در سنین پایین بر بازی استوار است. مطالعه‌ای که در اغلب منابع در کشورهای دیگر  صورت گرفته ، نشان می‌دهد که کودکان از مهد کودک یعنی از زمانی که 4 سال دارند می‌توانند همزمان با یادگیری مفاهیم حسی و دست ورزی درباره اجزای تشکیل دهنده یک مسأله یا بازی یا کاردستی یاد بگیرند یعنی تجزیه کنند یا الگوها را پیدا کنند و قوانین حاکم بر یک مسأله را کشف کنند یعنی بخش الگو از تفکر محاسباتی ، روی دسته بندی‌ها کار کنند اشیای مرتبط را از غیر مرتبط شناسایی کنند یعنی بخش انتزاع از تفکر محاسباتی. درباره مراحل آماده کردن صبحانه ، مسواک زدن ، آماده شدن برای مهد رفتن و …. صحبت کنند یعنی الگوریتم بنویسند و یا از بین تصاویر مشابه اختلافها را پیدا کنند یعنی عیب یابی

 

  تمام این مسائل قابل پیاده سازی به صورت بازی هستند و کود کان را از سنین کودکی هم با حل یک مسأله بزرگ آشنا می‌کنند و هم مفاهیم برنامه نویسی را در قالب بازی به کودکان یاد می‌هند. این روش یکی از بهترین روشها هم برای آشنا کردن و علاقه مند کردن کودکان به برنامه‌نویسی است و هم یکی از بهتریم شیوه‌های حل مسأله را به کودکان یاد می‌هد.

تخصص ما در کدبازی طراحی و ابداع بازیهایی است که هم این هدف را در بر دارند و هم آمیخته با حرکت ، هوش هیجانی ، حسی ، دست‌ورزی و … هستند که اقتضای این سنین می‌باشند.