از همان زمان مطرح شدن تفکر محاسباتی در سال 2006 کشورهای مختلف شروع به بررسی و جایگزینی این روش در برنامه درسی خود کردند. انگلیس در سال 2010 ، برنامه computing را اجرا کرد هدف آن این بود : ” آموزش رایانش باکیفیت، به شاگردان کمک می‌کند از تفکر محاسباتی و خلاقیت برای فهم و تغییر جهان استفاده کنند.” در عمل یعنی در ریاضی: توالی، الگو، منطق ، در علوم: مدل‌سازی و شبیه‌سازی ،  در طراحی و فناوری: ساخت پروژه‌های دیجیتال و فیزیکی

در فنلاند ،  تفکر مجاسباتی به‌عنوان «شایستگی میان‌رشته‌ای» بیان شد یعنی  تفکر محاسباتی نه یک درس جدا، بلکه شبیه «مهارت تفکر انتقادی» است که در همه درس‌ها پراکنده شده است. مثلاً درس علوم پروژه‌ای که در آن بچه‌ها داده جمع می‌کنند و با منطق الگوریتمی تحلیل می‌کنند.

در سنگاپور تفکر محاسباتی ، در ریاضی و علوم به‌عنوان «بخشی از تفکر ریاضی و علمی» دیده می‌شود . پژوهش‌های آموزشی در سنگاپور نشان می‌دهند که معلم‌های ریاضی از تفکر محاسباتی برای آموزش استدلال، الگوها، مدل‌سازی و حل مسئله استفاده می‌کنند، و این تفکر محاسباتی را تبدیل می‌کند به بخشی از «تفکر ریاضی»، نه فقط یک درس اضافی کنار آن. 

به‌تازگی وزارت آموزش هند اعلام کرده که: هوش مصنوعی و تفکر محاسباتی از کلاس سوم (پایهٔ سوم ابتدایی) به بعد، از سال تحصیلی ۲۰۲۶–۲۷، جزو سرفصل اجباری می‌شود. و هدف این است که AI و تفکر محاسباتی مثل «سواد پایه» در نظر گرفته شوند.

در استرالیا ، اسپانیا ، فرانسه ، ژاپن ، آمریکا و … همه به همین شکل یا به صورت برنامه‌نویسی یا تلفیقی و پرويه محور به واحد درسی مدارس اضافه شده‌اند. نگاهی به مقالات نشان می‌دهد که حتی در کشورهای غرب آسیا ، مهد کودکها مملو از ربات‌های آموزشی و بازیهای بدون کامپیوتر است تا به بهترین شیوه ممکن بچه ها را در معرض تفکر محاسباتی قرار دهد. 

این نمونه‌ی خیلی معاصر نشان می‌دهد که  کشورها تفکر محاسباتی را نه یک انتخاب لوکس، بلکه یک حداقل مهارت لازم برای آینده می‌بینند. 

تقریباً همهٔ کشورهایی که روی آیندهٔ آموزش سرمایه‌گذاری می‌کنند، سه حرکت مشترک دارند:  

  1. تفکر محاسباتی را زود شروع می‌کنند (از ابتدایی و حتی پیش‌دبستان)،  
  2. تفکر محاسباتی را فقط در یک درس نمی‌گذارند، با ریاضی و علوم و زبان ترکیبش می‌کنند،  
  3. برای معلم‌ها دوره و منابع طراحی می‌کنند تا تفکر محاسباتی تبدیل به یک مهارت واقعی در کلاس شود، نه فقط شعار روی کاغذ.

امید است که در کشور ایران فعالیت های بیشتری در این زمینه صورت بگیرد.